Luchten of vluchten

Ze schikt het beddengoed, stopt me in met zachte handen. “Kruip maar lekker onder de dekens, dan zet ik je raam even open” zegt ze.
Nu het wereldbedreigende monster ons steeds vaster in zijn greep krijgt denk ik, tijdens mijn dagelijkse wandeling, ineens aan mijn moeder. Als ik vroeger ziek was lag ik niet op de bank beneden. Dit was niet omdat de bank in de “goede” kamer stond, maar omdat je beneden toch niet de rust krijgt die je als grieperig meisje van negen nodig hebt. En omdat je iedereen in huis dan gemakkelijk aan kan steken, uiteraard.
Boven dus, helemaal alleen op het kamertje waar ik sliep met mijn zus. Denk niet dat dit een straf was. In mijn beleving van toen was het eigenlijk best fijn. Je lag maar wat te sluimeren, sabbelend op een zuurtje of dropje, luisterend naar de geluiden van buiten; een auto die door de straat reed, kinderstemmen zodra de scholen uit waren. Geluiden van beneden. Daar liep iemand rond, hield de boel netjes, zorgde voor een gekookt eitje tussen de middag en warm eten voor elf mensen.

Bij alle richtlijnen van het RIVM mis ik toch wel een beetje die ene: ventileren of “luchten”, zoals mijn moeder het noemde. Daar kon volgens haar niets tegenop.

Waar is de tijd gebleven dat een griep nog fijn kon zijn? Dat we meer dachten aan luchten dan aan vluchten. De tijd dat kinderen nog onwetend waren, weggehouden van de dreigingen op onze planeet.
Nooit klaar met haar werk komt ze boven, een schaaltje vol sinaasappelpartjes. “Met suiker, omdat je ziek bent.” Ze sluit het raam, sjort me overeind en zet het schaaltje op mijn schoot. Dan zingt ze de trap af naar beneden. Daar wacht het vele werk.

mooie luchten

Over ingridvandenbergh

In mijn blog deel ik graag mijn passies met anderen. Passies op het gebied van schrijven, taal en beeldende kunst. Soms raakt de inhoud aan gevoelens en gedachten van anderen en ontspinnen zich dialogen die mij bij het schrijven niet voor ogen stonden. Ik vind dat boeiend en laat het graag gebeuren.
Dit bericht werd geplaatst in kinderen, literatuur, persoonlijk, proza en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Luchten of vluchten

  1. Sfeervol als de luchten

    Like

  2. Folkert Buiter zegt:

    Ingrid,

    Relativeren en opletten Heel goed.

    Vriendelijke groet,

    Folkert Buiter

    0031 (0)6 40790398

    Op vr 13 mrt. 2020 om 15:43 schreef Ingrid van den Bergh schrijft en meer :

    > ingridvandenbergh posted: ” Ze schikt het beddengoed, stopt me in met > zachte handen. “Kruip maar lekker onder de dekens, dan zet ik je raam even > open” zegt ze.Nu het wereldbedreigende monster ons steeds vaster in zijn > greep krijgt denk ik, tijdens mijn dagelijkse wandeling, ineens ” >

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.