Roni Horn in Museum De Pont

20160508_115125-1Bij binnenkomst vertelt een zaaltekst dat Roni Horn, geboren in 1955 in New York, gebruik maakt van uiteenlopende media. Behalve beelden en installaties in metaal en glas maakt ze tekeningen, foto’s en boeken. Het museum heeft voor deze tentoonstelling het accent gelegd op werk dat de laatste tien jaar is ontstaan.
Roni Horn zet zich in haar werk uiteen met haar eigen identiteit. Ze doet dit o.a. in een serie portretparen uit alle fases van haar leven. Uit de folder van het museum: “Zelf omschreef ze het onlangs zo: ‘Androgynie is niet twee dingen, het is alles bij elkaar. Het is synthese […]. Het is een toestand van integratie’.”
Je zou het ook een “toestand van zijn” kunnen noemen. Dat is tenminste een interpretatie die bij een dergelijke duiding spontaan bij me opkomt.

20160508_111050Wij komen vooral voor de glassculpturen en de foto’s. Tegen onze gewoonte in bekijken we de tentoonstelling niet in volgorde van opbouw maar lopen we, bij opening van het museum, meteen door naar de glasobjecten. Deze zijn in een aparte ruimte geplaatst. Nu er nog geen mensen rondlopen kunnen we dit kunstwerk in alle rust bekijken en zien hoe het een dialoog aangaat met de ruimte, het licht en met onszelf.

De Pont 001De synthese, zo kenmerkend voor Horns staat van zijn, lijkt hier een kunstzinnige uitingsvorm te hebben gekregen. De kunstenaar immers had, over de positionering van de verschillende objecten of over een compositie ervan, geen vooropgezet plan. Roni Horn heeft zich ter plaatse laten leiden door haar gevoel. Ongetwijfeld is daarbij een synthese van het moment, de ruimte en het licht een voertuig geweest.

Wat dat laatste betreft zal het in deze ruimte nooit hetzelfde zijn. Bijvoorbeeld in de avonduren, zo vertelt ons de suppoost, als het daglicht is uitgestorven. Er wordt dan in deze ruimte geen kunstlicht ontstoken, maar de kunstwerken leven op met hulp van het licht uit de ruimtes rondom.

De serie portretparen is aangebracht
op een schuin lopende wand tegenover de wolhokken

20160508_114652

De steeds nauwer wordende gang die op deze wijze is ontstaan
komt uiteindelijk uit bij de ruimte met de glassculpturen.

20160508_122215-1-120160508_122249-1
Over de foto’s lees ik in de folder: “Met haar kortgeknipte grijze haar, brilletje, wit overhemd en t-shirt oogt ze niet uitgesproken mannelijk of vrouwelijk. […]” “Deze reeks foto’s toont openhartig hoe de kunstenaar (also known as Roni Horn) uitgroeide tot de androgyne persoonlijkheid die zij nu is en – stel je met terugwerkende kracht vast – eigenlijk altijd is geweest.”

 

De Pont 003Met mijn beschouwing over ons bezoek aan deze tentoonstelling ben ik verre van volledig. Er is in De Pont immers veel meer van deze kunstenaar te zien. Ik wilde niet verzanden in teveel informatie, zodat er nog wat te beleven overblijft. Nog wat te verwonderen. Want dat is wat je doet bij een tentoonstelling met werk van Roni Horn. Je verwondert je over haar veelzijdigheid, haar creativiteit. Verwondering die begon bij de kunstenaar en die ze deelt met wie naar haar werken kijkt. Daar begint voor mij het tweede leven van het kunstwerk, daar waar de verbeelding van de kunstenaar wordt gedeeld met de verbeelding van de beschouwer.

Museum De Pont
Looptijd expositie 23 januari – 29 mei 2016
Openingstijden: dinsdag – zondag van 11.00 – 17.00 uur.
Tekst: Ingrid van den Bergh (gedeeltelijk uit informatie Museum De Pont.
Foto’s: Harry Muermans, Ingrid van den Bergh.
Advertenties

Over ingridvandenbergh

In mijn blog deel ik graag mijn passies met anderen. Passies op het gebied van schrijven, taal en beeldende kunst. Soms raakt de inhoud aan gevoelens en gedachten van anderen en ontspinnen zich dialogen die mij bij het schrijven niet voor ogen stonden. Ik vind dat boeiend en laat het graag gebeuren.
Dit bericht werd geplaatst in beeldende kunst, De Pont, fotografie, literatuur, proza en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

12 reacties op Roni Horn in Museum De Pont

  1. tilbourg47 zegt:

    Perfect! De Pont is mijn favoriete Museum.
    Ik kwam er vaak toen ik op de kunstacademie zat.
    Als hier weer een zwerm Bijen aankomt denk ik meteen aan Wachsraum van Wolfgang Laib.
    Jammer dat ik het werk van Roni Horn niet kan gaan bekijken.
    Dank je wel voor dit verslag Ingrid!
    Groeten van Evelien in France

  2. Mooie sculpturen
    maar in de ruimte
    met zulk een plafond..?
    Ik zou een koelvak nabootsen
    enn je zult rillen
    bij het betreden
    van de ruimte
    Zo ijzig mooi!

    • Juist in die ruimte, wakkersgedichten. Kunst bestaat uit tegenstellen, laten ketsen. Daarin schuilt de harmonie. Net als bij complementaire kleuren die elkaar versterken. Koel blauw tegenover warm oranje, bijvoorbeeld.

      Maar jouw letters mogen bestaan
      zoals jij ze in woorden hebt gegoten…

      • Vind het toch afleiden zulk een plafond
        Tegenstellingen versterken en verdiepen. In de mode, de kleuren, meubels etc.
        Zie het niet als kritiek of betweterigheid.
        Op jouw site is weinig recents
        of via links aanklikbaar of komt dat omdat ik Apple gebruik?
        Succes!

        • Wat sommigen kritiek noemen is voor mij “dialoog”. Ik ben nieuwsgierig naar wat anderen denken, vinden en doen en probeer dat te begrijpen en ervan te leren. Uiteraard heb ik eigen visies maar met een motivatie die ik kan volgen wijk ik daar ook gerust vanaf.

          Ik heb een lange periode niet geblogd maar voelde toch weer de behoefte. Ik hoop er weer enige continuïteit in te kunnen houden. In de rechtermarge van mijn pagina zie ik aanklikbare links staan die leiden naar eerdere blogs. Dit is echter niet volledig, ik moet er zelf weer vertrouwd mee worden en kijken of er aanvulling nodig is.

          Hoop je weer te zien in de virtuele wereld.

  3. Je kunt eventueel tags en categorieën aanklikken, wakkersgedichten. Recent is er weinig verschenen zoals ik schreef en ik ben niet zo’n schrijver die elke dag op vijf verschillende fora vanalles neerzet (zoals ik wel eens om mij heen zien). Ik broed een tijd en leg dan een ei. Eentje. en dan na een poosje weer een.
    Overigens probeer ik alle geslachten te boeien, al is dat voor de ontvanger een kwestie van smaak. Gelukkig maar.
    Tot lees. Groet van Ingrid.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s