De lach van de orchideeënkweker (deel 2 – slot)

.
Vorig jaar schreven de auteurs van Schrijverscafé Oosterhout elk een verhaal onder eenzelfde titel. Er ontstonden zeven totaal verschillende verhalen, die de schrijvers hebben voorgelezen in hun eigen Schrijverscafé ‘de Beurs’ in O’hout. Mijn versie vind je in twee delen op mijn blog. Deel 1 lees je HIER. Vandaag deel 2 (slot).
.
.
.
.
.
Deel 1 eindigde als volgt:
Afgelopen zal het zijn met deze vruchteloze plantenman. Verhaallijnen zullen zich aftekenen in haar hoofd, zullen tekst worden. Desnoods uit een verruimde geest.

De volgende regel hoort daar nog achter:
Het recept is simpel: een pan met kokend water, truffels, de juiste muziek.


Deel 2 – slot

Op Internet heeft ze gelezen dat je er geweldig op kunt trippen: Bad Romance, van Lady Gaga. Op de schommel in de oude boomgaard gaat ze hoger en hoger. De muziek schreeuwt haar uit de oortjes van haar iPod tegemoet. Net als de dansers in de videoclip draagt ze wit, de niet-kleur die op haar netvlies uiteenspat in alle kleuren van de regenboog. De vreemdste figuren ziet ze in de wolken boven haar, onder haar dansen de bomen.
De lucht koelt naar paars, de wind steekt op. In haar vliegende vaart springt Mathilde van de schommel, belandt in het gras dat golft onder haar voeten.

In de ouderlijke woning zijn de kleuren helderder, geluiden intenser dan ooit. Groene vlammen slaan uit de open haard. Op het ritme van de muziek springt Mathilde door het huis, het zweet gutst van haar lijf. Er hangt een enorme kroonluchter aan het plafond, waaruit beschreven bladen zigzaggend naar beneden vallen. De woorden komen los van het papier, gevangen in kristallen pegels tinkelen ze voor Mathildes ogen:

Menige verzen heb ik al geschreven
ben menigeen een vreemdeling gebleven.

Mathilde grijpt ernaar maar de woorden lossen op in het niets. De lege pagina’s verzamelen zich op tafel. Groene vlammen likken ernaar; slingeren zich er omheen, nemen ze mee tot in de haard. Mathilde grijpt de vuurtang, haalt de bladen terug uit de vlammen, de randen al verschroeid. Als in de ring van Frodo verschijnen woorden op het eerste blad: Dichter bij Mathilde, verzen van een zestienjarige. Dan hechten meer regels zich aan het papier. Regels waar Mathilde haar oude verzen in herkent.
Misselijkheid komt op en vloeit weer weg. Ze rukt de doppen uit haar oren, koud zweet op haar gezicht, pupillen groot en zwart.

Waanbeelden verjoegen de spinnenwebben, denkbeelden kwamen als draaikolken omhoog, brengen inzicht tot op de dag van vandaag. Ook grote dichters werden jong geboren, ooit schreven zij hun prille strofen in niets ontziende woordendrift. Om dan te groeien.
Jarenlang was Mathilde haar bundel kwijt geweest, nu ligt hij voor haar op tafel. “Niemand heeft recht op geluk” zegt Connie Palmen. Maar Mathilde schrijft. De vulpen tussen de nog gele vingertoppen schrijft ze nieuwe verzen. Vrije verzen, zonder dwang van metrum, rijm of vorm.

De koffie warm en sterk, de sigaret gedoofd. Woord voor woord proeft Mathilde haar nieuwe dichterskunst. Als laatste schrijft ze de titel.


©IngridvandenBergh / november 2011
> <h5><span style=”color: #ff9900;”>©IngridvandenBergh / november 2011 <span style=”color: #ffffff;”>.</span></span></h5>
Advertenties

Over ingridvandenbergh

In mijn blog deel ik graag mijn passies met anderen. Passies op het gebied van schrijven, taal en beeldende kunst. Soms raakt de inhoud aan gevoelens en gedachten van anderen en ontspinnen zich dialogen die mij bij het schrijven niet voor ogen stonden. Ik vind dat boeiend en laat het graag gebeuren.
Dit bericht werd geplaatst in Boeken, proza en poëzie, literatuur, proza, proza & poëzie, proza en poëzie, Verhalen en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

13 reacties op De lach van de orchideeënkweker (deel 2 – slot)

  1. Pingback: De lach van de orchideeënkweker (deel 1) | Schrijfkunst

  2. thrammy zegt:

    Het lijkt erop dat Mathilde aan een hevige doorbraak bezig is in haar auteurs bestaan. De drieste plannen spatten alle kanten op, de writers block ligt in de open haard, het gonst van de plannen en ideeën. Volgens mij gaan we nog het een en ander horen van die Mathilde.
    Mooi verhaal, enthousiast verteld!
    Hartelijke groet!

  3. Bart zegt:

    Afgedwongen! Niemand hoeft zich te laten kisten door een writer’s block, denk ik, en Mathilde heeft zich er vol vuur doorheen gebroken. De wil om te schrijven, en de inspiratie laten zich natuurlijk niet eindeloos lang kooien… :-)
    Mooi verhaal, Ingrid, graag gelezen!

  4. jokezelf zegt:

    Oei, heftig verhaal! Mooie wending. Geboren schrijfster wordt opnieuw geboren in een afgedwongen oerknal door paddo’s. Knap!

  5. Jan zegt:

    beeldend, hoe je de effect van de hallucinatie beschrijft, al kan ik het – gelukkig – niet uit eigen ervaring bevestigen. Doet denken aan ‘Lucy in the sky with diamonds’ van the beatles

  6. Ook ik ben onervaren, als je de champignons, kastanjechampignos, cantharellen en eosterzwammen buiten beschouwing laat.
    Componisten, kunstenaars, allemaal hebben ze inspiratie gezocht in de wereld van de verbeelding, van de geesten soms. Dus waarom dit viertal niet…

  7. Wondelgijn zegt:

    Opzwepend goed geschreven! Ik heb genoten!!

  8. Annet zegt:

    Het was fijn te lezen, dicht bij jezelf….goed geobserveerd….

    Pluim en duim voor jou;)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s