Hebt u dat nou ook wel eens…?

Zonder pakje Allerfre in mijn tas loop ik de Albert Heijn binnen. Ik stap meteen op de Klantenservice af, naar het donkerharige meisje met de paardenstaart.
‘Goeiemorgen’, zeg ik maar corrigeer mezelf meteen: ‘Goeiemiddag. Och, ik wilde eigenlijk zeggen: “Mijn man was vanmorgen hier…”
Het meisje kijkt me een beetje blozerig aan.
‘Mijn man was vanmorgen hier en had o.a. een doosje Allerfre gekocht’, vervolg ik mijn verhaal, ‘maar toen hij thuiskwam zat het doosje niet in de boodschappentas. Misschien is het op de loopband of in het wagentje blijven liggen.’
‘Er is hier bij mij niks afgegeven’ zegt het meisje, dat zich al op het afscheid voorbereidt door haar hoofd om te draaien naar een collega die iets vraagt.
Zo gemakkelijk is ze niet van me af. ‘Hij heeft ook geen bonnetje meer’, vervolg ik, ‘dus hij kon niet controleren of hij het doosje heeft afgerekend.’
Ai, da’s niet zo’n handige zet, corrigeer ik mezelf inwendig, nu denkt de klantenjuffrouw vast – als een waard die weet hoe zijn gasten te vertrouwen – dat ik wil proberen haar een gratis doosje Allerfre te ontfutselen.

Uit een andere richting als die waar het bloosmeisje heen wil vluchten, komt een ander staartenkind aangehuppeld. Het dringt zich voor het andere meisje; blond van haar en blauwogig kijkt ze me aan met open blik. ‘Waar gaat het om, mevrouw, hebt u iets laten liggen?’
‘Mijn man, ja, een doosje Allerfre’, zeg ik met stijgend vertrouwen in een goede afloop.
‘Eh, ja… ga eens aan de kant … kijk… hier’. Ze duwt haar collegaatje achter de balie vandaan en trekt een laatje open. Ze haalt er een blocnootje uit waar ik duidelijk drie items op zie staan.
‘Ah… wacht u maar even’, zegt ze en draait zich om naar een lage kast achter haar. In een mum staat ze weer vóór me met het vermiste doosje in haar geheven hand.

Blond, blauw met sterretjes, wimpers, tanden, kuiltjes. Blos.

Hebt u dat nou ook wel eens…? Dat u bij een gebeurtenis, die op zich niet veel lijkt voor te stellen, het gevoel krijgt dat u een klein wondertje is overkomen ? Dat u de Albert Heijn uitloopt waar die dag de blossen in de uitverkoop zijn en dat u daar loopt met een doosje Allerfre in uw tas, wetend dat wondertjes niet bestaan, maar toch…?
Hebt u dat weleens?

© Ingrid van den Bergh
Advertenties

Over ingridvandenbergh

In mijn blog deel ik graag mijn passies met anderen. Passies op het gebied van schrijven, taal en beeldende kunst. Soms raakt de inhoud aan gevoelens en gedachten van anderen en ontspinnen zich dialogen die mij bij het schrijven niet voor ogen stonden. Ik vind dat boeiend en laat het graag gebeuren.
Dit bericht werd geplaatst in literatuur. Bookmark de permalink .

5 reacties op Hebt u dat nou ook wel eens…?

  1. idem geschreven, antoinette; onderweg naar huis ontstonden de woorden en regels in mijn hoofd en moest ik ze snel in een verhaal gieten.

  2. Lasja zegt:

    ja…dat zijn van die wondertjes om te koesteren en op te schrijven…ze zijn het zout in de pap ;)

  3. Barbara, ;-))

    Lasja,ha, bijval. gelukkig zijn er meer mensen die dit zo kunnen voelen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s