Straatverhalen 001: ‘Het bestaat nog’

Straatverhalen

Straatverhalen

.
.
.
Op weg naar de super hoor ik het met eigen oren. Keiologen die zingen tijdens hun werk. Ik fiets hen voorbij, draai me even om en zwaai.
Op de terugweg zingen ze nog steeds. Ik stap van mijn fiets en loop op de mannen toe. Drievoudige belang­stelling is mijn deel: een krullenbol, een dikbuik en een slungel met een kleurig gebreide muts op zijn hoofd bekijken me van top tot teen. Ze doen daarbij geen moeite hun gegrinnik voor me te verbergen.

Ik verzamel moed en spreek hen aan: ‘Weet u waarom ik dit nou zo leuk vind?’ vraag ik en kijk de mannen om beurten aan.  De man met de muts veegt zijn handen af aan zijn overall, zet zijn hoofddekstel af en strijkt door zijn strooien pruik. ‘Uh… nou, waarom dan?’
‘Ik dacht dat het niet meer bestond, dat mensen onder hun werk zomaar zingen op straat.’
De man kneedt zijn breiwerk in zijn handen. ‘Het bestaat nog, dat hebt u gehoord.’
‘Maar je verwacht het niet’, antwoord ik, ‘als je tegenwoordig loopt te zingen op straat word je voor gek ver­klaard. Ze sturen je nog nét niet naar de psychiater.’
De muts doet een stap in mijn richting, balt zijn hand tot een vuist en zegt: ‘Nee, daarvoor moet je eerst iemand in mekaar timmeren.’
‘En dan,’ valt de man met de buik zijn collega bij, ‘zeggen die zielenknijpers dat ‘t schorem een  moeilijke jeugd heeft gehad.’

Ik stap maar weer eens op mijn fiets. Een illusie armer nu mij is gebleken dat zingen onder het werk geen uiting van opperste vrolijkheid hoeft te zijn.

© Ingrid van den Bergh

Straatverhalen 002: Energiegebrek

.

Advertenties

Over ingridvandenbergh

In mijn blog deel ik graag mijn passies met anderen. Passies op het gebied van schrijven, taal en beeldende kunst. Soms raakt de inhoud aan gevoelens en gedachten van anderen en ontspinnen zich dialogen die mij bij het schrijven niet voor ogen stonden. Ik vind dat boeiend en laat het graag gebeuren.
Dit bericht werd geplaatst in literatuur, proza, vk-bloggers en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

15 reacties op Straatverhalen 001: ‘Het bestaat nog’

  1. P.H.M. van de Kletersteeg zegt:

    Keuze van het forum is van belang; dit forum begint in de goede richting te gaan; maar toch relatief weinig bezoekers en geen actuele onderwerpen
    Een soort libelle recept met een beetje zwarte peper

  2. blutch1 zegt:

    Floten ze niet eens?

  3. O, ik heb een aantal van je blogs gemist, Kletersteeg niet, pas op je kunt hem beter van je blog verwijderen. Geen prettig persoon.

    De mannen die je tegenkwam zijn stratenmakers een keioloog ben ik:-)))

  4. Ingrid, vanwege mijn verzameling en kennis over gesteente.

  5. Bart zegt:

    Hilversum 3 bestond nog niet maar ieder had zijn eigen stem. Op elke steiger klonk een lied van Paljas of Jeruzalem
    Ach ja, Ingrid, mooi dat het nog bestaat…

    • Zijn die regels uit een lied, Bart?
      En soms verwonder ik me nog wel eens, als een kind heel netjes en beleefd iets vraagt of als iemand je zomaar ongevraagd ergens mee helpt.
      Heb ik wel ervaren toen ik hier op digibetenvoeten binnentrad.

  6. Bart zegt:

    Ja, het is een liedje van Herman van Veen, Ingrid, uit eind jaren ’70 – begin jaren ’80, denk ik.
    Hilversum 3, heette het.
    Als je het hoort, herken je het vast wel…

    Die verwondering heb ik ook wel, bij beleefde kinderen en spontaan aangeboden hulp…

  7. Glaswerk zegt:

    Dus er zaten geen valse noten tussen de klinkers?

  8. Pingback: Straatverhalen 002: Energiegebrek | Schrijfkunst

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s